Brief uit Het 12e Huis – April 2026 – Het oude valt weg… en nu?

 

Over rouw, lege tussenruimte en een boek dat op je ligt te wachten.

 

Lieve jij,

 

Het is veel allemaal… voel jij dat ook?

 

Oude, niet werkende patronen worden duidelijk zichtbaar. Wat ik altijd deed, werkt niet meer. Dat laat mijn lichaam dan duidelijk weten met pijn in nek en schouders of gepiep in mijn oren, die mij dwingt eens te luisteren naar mezelf. Naar wat ik wil. Wat goed voelt. Niet wat ik doe uit plichtgevoel of oude loyaliteiten. Grenzen aangeven…

 

En oooh, wat voelt dat intens! Iets afzeggen omdat mijn lichaam er even niet mee kan dealen en je daarna zo schuldig voelen.

 

Niet omdat ik iets verkeerds heb gedaan (juist niet), maar omdat dit mijn oude patroon en gedrag is van anderen vooropstellen, niet teleurstellen, loyaal zijn en doen ‘omdat het zo hoort’.

 

Meteen duiken dan allerlei innerlijke critici op, stemmen uit het verleden die zeggen: ‘dat kun je niet maken’, ‘dat is egoïstisch’ en ga zo maar door. Mijn sensitieve systeem heeft de laatste tijd veel te verwerken gehad en kan het soms moeilijk bijbenen. Herken jij dat ook?

 

Ik merk dat de huidige planeetstanden diep inwerken in mijn systeem, leven en het collectief. Ik merk het ook bij de krachtige, lieve vrouwen die ik mag begeleiden.

 

Dit is de laatste volle week van planeet Uranus in Stier. Deze invloed laat nog even schokkend aan ons weten, welke structuren en gedragspatronen niet meer passen. Wat nu echt losgelaten moet worden om jezelf en je ziel te dienen. Om jezelf niet meer te verlaten. Om weer thuis te komen bij jezelf. Om werkelijk voor jezelf te zorgen en diep te landen in jezelf. Werkelijk voor jezelf te gaan staan.

 

Maskers vallen af, omdat ze gewoonweg niet meer passen. Werk wat je jarenlang gedaan hebt, voelt ineens niet passend meer of valt vanzelf weg. Oude vriendschappen resoneren niet meer en houden op te bestaan of voeden je gewoonweg niet meer. En dat doet pijn.

 

Zelf heb ik afgelopen weekend mijn kip moeten laten inslapen. Voor mij een intens verdrietig moment. Ik voel zo’n diepe verbinding met dieren en kwetsbare wezentjes.

 

 

 

Mijn laatste kipje heb ik naar een liefdevol adoptie-adres gebracht, waar ze weer opgevangen wordt door soortgenootjes en ze nog een fijn kippenleventje kan hebben. Dankbaar dat ik het zo heb kunnen regelen. En tegelijk rouw. Rouw om diertjes waar ik jarenlang veel plezier aan heb gehad, die mijn thuisleven verrijkten. Rouw om een geliefde hobby die ik plotseling los heb moeten laten.

 

En tegelijk voel ik diepe rouw om de rollen die ik de laatste maanden los heb moeten laten. Patronen van presteren, doorgaan, veel dragen en me over verantwoordelijk voelen. Veel geven en meestal niet in staat om te ontvangen.

 

‘Zorgvuldig’ opgebouwde rollen om me ogenschijnlijk te beschermen, veilig te houden. Een illusie hebben van ‘op die manier de controle hebben’. Alert zijn. Met het onjuiste idee, dat ‘mij dan niets kan overkomen’.

 

Al deze mechanismen werken niet meer. Voor mij niet en voor veel vrouwen die ik begeleid ook niet.

 

Tot en met donderdag 16 april is het nog afnemende maan en ’s avonds donkere maan, grotendeels in Vissen. Loslaten is wat veel mensen moeten doen. De laatste maanden hebben moeten doen. Wat ik (noodgedwongen) heb moeten doen.

 

Niet alleen mijn geliefde kipjes, maar ook oude werkvormen. Oude manieren van doen. Absoluut niet voedend, maar ‘veilig’ omdat het ‘bekend was’. Die structuren vallen nu allemaal om en dat doet pijn.

 

En dan vrijdag 17 april 2026 een nieuwe maan in Ram… samen met maar liefst 7 planeten in dit vuurteken! Ongekend, net als de Saturnus/Neptunus-conjunctie in Ram in februari. Planeetinvloeden die voor het laatst meer dan 4000 jaar geleden plaatsvonden.

 

Dit is onbekend terrein. Dit kan voelen alsof je de grip kwijtraakt. Dat je niet meer weet wat klopt, omdat het nog geen nieuwe vorm heeft.

 

Het onaangename, zware gevoel van ‘het oude klopt niet meer en het nieuwe is er nog niet.’ Dat voelt angstig. Geeft een gevoel van onveiligheid. De lege tussenruimte. Ik zie het bij mezelf, mijn dierbaren, de wereld.

 

We voeren allemaal onze eigen (innerlijke) strijd tussen het oude en het nieuwe. Loslaten en opbouwen vanuit waarheid.

 

Tegelijk brengen deze krachtige planeetstanden een mooie belofte met zich mee. Een belofte van een nieuw begin. Initiatieven. Levenskracht. Je leven opbouwen vanuit waarheid. Vanuit kwetsbaarheid. Vanuit thuis-zijn in jezelf. Onwennig. Onbekend. En toch voelen dat het klopt. Dat je niet weet waar je heen gaat, en er toch op vertrouwen dat je de juiste stappen zet. Omdat het niet anders meer kan. En uiteindelijk, omdat je het niet anders meer wil.

 

Hier heb ik recent een verhaal over geschreven en ingesproken, het heet Het Boek. Je vindt de link hier: Het Boek (audio)verhaal

 

De tarotkaarten voor deze maand laten ook het nodige zien: ten eerste XIV Matigheid. Vind jouw juiste balans, met één voet in het water en één op aarde. Balans en de juiste maat, jouw ritme en tempo om jezelf te beschermen (zoals de Engel op de afbeelding laat zien), om jezelf op de juiste manier te kunnen voeden. Te kunnen landen in jezelf.

 

 

Ook kaart V hoort bij april 2026, De Hogepriester. Een maand vol pittige levenslessen. Waarin je mag leren voelen, spreken en handelen vanuit je ware zelf. Te durven staan voor wie je werkelijk bent. Je eigen autoriteit durven zijn in plaats van te handelen naar andermans autoriteit, waarheid of mening.

 

Dit is een maand van precies dit terug claimen.

 

Er is geen weg meer terug en dat voelt enorm oncomfortabel (misschien nog iets te zacht uitgedrukt).

 

Numerologisch is april 2026 het getal 5. Dat is een energie van onrust, verandering, opschudding en het leren van belangrijke (levens)lessen.

 

Durf te communiceren vanuit jouw waarheid. Durf jouw ritme bepalen vanuit de onrust in de wereld, in je leven, in jezelf. Blijf in het oog van de storm. In een wereld die valt, oorlog voert en uit is op macht en destructie.

 

Juist nu is het zo belangrijk dat je die macht en kracht weer bij jezelf vindt. In jezelf. Dat vraagt moed. Dat vraagt zelfvertrouwen. Dat vraagt zelfliefde. Dat vraagt voor jezelf durven opkomen en jezelf durven zijn. Ongeacht wat anderen daarvan vinden. En daar helpt al die krachtige vuurenergie je bij. Om je te helpen herrijzen als de Phoenix uit de as.

 

Weet, lieve jij, dat je niet alleen bent. Ik begrijp je, lief mens.

 

Het is intens. En soms weet je het gewoon niet meer. Heb je diep verdriet, ben je bang of voel je je onveilig. En dat mag!

 

Want daaronder zit je kracht, je transformatie, die juist gevoed wordt vanuit kwetsbaarheid.

 

En voel je dat je hier niet alleen doorheen wilt bewegen…  dan ben ik er voor je.

 

Niet om je te dragen, maar om met je mee te lopen, terug naar jezelf.

 

In mijn 1-op-1 traject Thuiskomen bij jezelf werk ik op een zachte, afgestemde manier met je mee, precies daar waar jij nu bent.

 

Hier kun je meer lezen: traject Thuiskomen bij Jezelf

 

Zorg in eerste instantie goed voor jezelf, dat is nu je belangrijkste taak. Zet jezelf op de eerste plek. Dat is niet egoïstisch. Dat is gezonde zelfzorg die voor velen te lang op de achtergrond heeft gestaan.

 

Liefs,

Esther

 

P.S. Via deze link vind je nogmaals het verhaal Het Boek waar ik naar refereer. Neem er de tijd voor en laat het zacht in je landen.